Diagnostyka różnicowa- pomoc dla fizjoterapeutów

Największą szkodą, jaką może wyrządzić lekarz pacjentowi, jest poszukiwanie przyczyn choroby w oparciu o objawy lub grupę objawów, ale metodą prób i błędów, czyli mówiąc inaczej „na ślepo”. Taka metoda diagnozowania, chociaż przeprowadzana przecież w dobrej wierze, może doprowadzić do powstania u pacjenta innych schorzeń lub doprowadzić do rozwoju istniejącej już choroby poprzez brak właściwego leczenia. Diagnoza musi być przeprowadzana dokładnie i metodycznie, dlatego też najlepszym sposobem jest diagnostyka różnicowa. Ma ona szczególne znaczenie w fizjoterapii, gdzie precyzyjne ustalenie przyczyn choroby jest najważniejsze dla dalszego postępowania leczniczego.

Diagnostyka różnicowa a fizjoterapia

Nie oznacza to oczywiście, że dzięki diagnostyce różnicowej właściwe rozpoznanie choroby staje łatwiejsze. Wręcz przeciwnie, często wymaga zastosowania wielu dodatkowych badań oraz przeprowadzania szczegółowych wywiadów z chorym. Jednak dzięki temu można dokonywać eliminacji, która jest podstawą tej metody diagnostycznej. Używając terminologii kryminalistycznej, fizjoterapeuta zawęża grono podejrzanych aż do momentu bezbłędnego wytypowania sprawcy. Dopiero w tym momencie może podjąć leczenie lub skierować pacjenta do innego specjalisty.